Context engineering: geef AI de juiste informatie mee

De eerste agent heeft een wijziging onderzocht. Een tweede moet hem afmaken. Je kunt de hele chat doorsturen, maar daarin staan ook achterhaalde ideeën, mislukte pogingen en vragen die inmiddels beantwoord zijn. Wat moet de opvolger daarvan geloven?

Context engineering is het bewust selecteren en onderhouden van de informatie die een AI-model tijdens zijn werk krijgt. Goede context maakt duidelijk wat de taak is, welke bronnen gelden en wat er al werkelijk is gedaan.

Een model reageert op de informatie die op dat moment in zijn context zit. Daaronder kunnen instructies, documenten, gespreksgeschiedenis en resultaten van tools vallen. Context engineering bepaalt hoe die onderdelen worden gekozen, bijgewerkt en aangeboden terwijl de taak vordert.

Anthropic beschrijft context engineering als het beheren van de beschikbare informatie tijdens modelgebruik. De praktische consequentie: je beoordeelt niet alleen hoe duidelijk je opdracht is, maar ook welke feiten ernaast staan.

Voor het formuleren van een losse opdracht kun je de gids over prompt engineering gebruiken. Hier kijken we naar de informatievoorziening over meerdere werkstappen, ongeacht welk agentproduct je gebruikt.

Neem een interne app die aanvragen voor zaalgebruik verwerkt. Het team heeft besloten dat aanvragen voortaan tot donderdagmiddag kunnen worden gewijzigd. Een eerste agent heeft onderzocht waar die grens staat. Een tweede moet de wijziging bouwen en controleren. We gebruiken dit als overdrachtsvoorbeeld.

In de onderzoeksfase bleek dat een oude handleiding nog woensdag noemt. Een recente, goedgekeurde procesbeschrijving noemt donderdag. Daarnaast toont de app de huidige grens op twee schermen. De opvolger moet dus het actuele besluit krijgen, de gevonden implementatie en het conflict met de oude handleiding.

Een overdracht die alleen zegt 'deadline aanpassen, onderzoek gedaan' verliest precies de informatie die de wijziging lastig maakt. Een complete chat laat de opvolger datzelfde conflict mogelijk opnieuw uitzoeken.

Geef de opvolger drie korte onderdelen. De opdracht bevat het gewenste gedrag en de grens van de wijziging. De bronnen verwijzen naar het goedgekeurde besluit en de relevante projectonderdelen. De werkstatus noemt wat is onderzocht, gewijzigd en gecontroleerd.

Voor de zaalapp kan dat als volgt: 'Doel: aanvragen blijven wijzigbaar tot donderdag 12.00 uur in de afgesproken lokale tijd. Besluit: procesbeschrijving versie 4, paragraaf wijzigen. Gevonden: centrale deadlineberekening en twee schermteksten. Nog geen code gewijzigd. Nog geen tests uitgevoerd.'

Daaronder staat het open punt: welke datum geldt in een week met een feestdag? De opvolger mag dat niet als opgelost beschouwen. Door onzekerheid apart te houden, blijft die zichtbaar zonder de overige voortgang waardeloos te maken.

Een bronverwijzing moet iemand naar dezelfde informatie brengen. Noem bij een document de titel, versie en relevante passage. Bij code helpt een bestandspad met de bedoelde functie of test. Bij een uitgevoerd onderzoek hoort de concrete uitkomst, plus een verwijzing naar het bewaarde resultaat waar dat nodig is.

Maak ook de status van de bron duidelijk. Een klantverzoek, conceptnotitie en goedgekeurde procesregel hebben niet hetzelfde gezag. Laat een samenvatting dat verschil behouden. De agent moet kunnen teruggaan naar de oorspronkelijke passage als twee bronnen elkaar tegenspreken.

LangChain bespreekt onder meer selecteren en comprimeren van context. Mijn toepassing hier is een overdracht die klein genoeg is om te gebruiken, maar voldoende aanknopingspunten houdt om de samenvatting te controleren.

Het contextbudget is de hoeveelheid informatie die een model in een werkstap kan verwerken. Dat budget gaat niet alleen op aan je documenten: ook antwoorden, toolresultaten en de volgende onderzoeksstappen hebben ruimte nodig. Een pakket dat bij de start precies past, kan tijdens uitvoering onhandig worden.

Stuur voor de deadlinewijziging dus geen volledig archief van alle zaalafspraken mee. Geef het actuele besluit en de relevante gevonden onderdelen, met toegang tot aanvullende informatie wanneer een vraag opkomt. Een oude discussie kan buiten de startcontext blijven als het huidige besluit en zijn herkomst helder zijn.

Meer ruimte is geen reden om alles automatisch te laden. Vraag bij elk onderdeel: welke beslissing kan de agent hiermee beter nemen? Ontbreekt een antwoord, dan is een verwijzing mogelijk genoeg.

Stel dat de tweede agent ontdekt dat één scherm zijn tekst uit een andere configuratie haalt. Dan moet de werkstatus veranderen. Bewaar de oude hypothese niet alsof die nog even geldig is. Noteer: centrale berekening gevonden, tweede scherm heeft afzonderlijke tekstbron, beide aanpassing nodig.

Hetzelfde geldt voor tests. 'Test toegevoegd' is een andere toestand dan 'test uitgevoerd en geslaagd'. Laat die woorden niet in elkaar schuiven wanneer een lange sessie wordt samengevat. Juist zulke kleine betekenisverschillen kunnen de volgende agent laten stoppen voordat het werk af is.

De LangGraph-documentatie onderscheidt taaktoestand van duurzaam opgeslagen kennis. Ook zonder dat framework is het nuttig het lopende werk apart te houden van blijvende projectafspraken.

Laat de ontvanger vóór de wijziging teruggeven welke regel hij gaat bouwen, op welke bron hij zich baseert en wat nog openstaat. Komt hij terug met woensdag als deadline, dan is de informatievoorziening al vóór het bouwen aantoonbaar mislukt. Dat is een goedkoop moment om te corrigeren.

Een werkbare overdracht is een ingang tot het actuele werk. De ondersteunende structuur rond een agent kan zulke ingangen vindbaar maken. Wil je contextkeuzes aan je eigen ontwikkelwerk koppelen, dan past de cursus Claude Code voor gevorderden daarbij. Begin intussen bij je volgende overdracht: schrap verouderde aannames en maak elke belangrijke conclusie terugvindbaar.