Claude Code agents: rollen met een eigen context

Je laat Claude Code een inschrijfformulier bouwen. Ondertussen moeten de bestaande foutmeldingen worden uitgezocht en wil je weten wat er gebeurt als een training vol is. Dat zijn verschillende vragen. Je kunt ze in één gesprek afwerken, of een afgebakend onderzoek aan een subagent geven.

Claude Code agents worden pas nuttig als duidelijk is wie welk antwoord oplevert. 'Zet er drie experts op' klinkt stevig, maar verdeelt nog geen werk. Een goede taakverdeling benoemt de vraag, de benodigde context, de grens en het bewijs waarmee de hoofdtaak verder kan.

Een subagent werkt binnen Claude Code in een eigen contextvenster en geeft zijn resultaat terug aan het hoofdgesprek. Je kunt een eigen rol vastleggen met instructies en een beperkte set tools. Dat mechanisme staat in de documentatie over subagents.

Stel dat het onderzoek veel bestaande formulieren moet doorzoeken. De bouwer heeft de volledige reeks zoekresultaten waarschijnlijk niet nodig. Hij wil weten welke bestaande validatie bruikbaar is en waar de afwijkingen zitten. Een onderzoeker kan dat verzamelen en een korte conclusie teruggeven.

De scheiding heeft ook een prijs: de onderzoeker moet begrijpen wat je vraagt. Een onduidelijke opdracht blijft onduidelijk in een apart venster. Meer agents maken een ontbrekende productbeslissing niet vanzelf duidelijk en garanderen geen hogere kwaliteit of kortere doorlooptijd.

Neem een interne trainingsapp. Een medewerker mag zich inschrijven zolang er plaatsen zijn. De bouwer krijgt het formulier en de API-aanroep. Een onderzoeker krijgt uitsluitend de vraag hoe bestaande formulieren fouten tonen. Een nakijker beoordeelt later of de wijziging de afgesproken inschrijfregels volgt.

Dat is een bruikbare verdeling omdat de onderzoeker kan lezen terwijl de bouwer werkt. De nakijker wacht op een herkenbare versie van de wijziging. Hem eerder laten kijken zou betekenen dat hij een bewegend doel beoordeelt.

De eigenaar van de hoofdtaak bepaalt vervolgens welk voorstel wordt overgenomen. Als de onderzoeker twee verschillende foutpatronen vindt, mag hij die tegenstelling melden. Hij hoeft geen derde patroon te ontwerpen. Zo blijft een onderzoeksvraag een onderzoeksvraag en groeit zij niet ongemerkt tot een verbouwing.

Een bruikbare briefing voor de onderzoeker kan er zo uitzien:

Hier staat wat de onderzoeker moet opleveren. 'Kijk naar het formulier' zegt dat niet. Het aantal voorbeelden begrenst het zoekwerk, terwijl bestandsnamen de bouwer helpen het advies te controleren.

Voeg de relevante productafspraak toe: een volle training moet een begrijpelijke melding opleveren, ook als de laatste plaats tijdens het invullen wordt bezet. Zonder die context zou een nette foutmelding voor een verplicht veld al als voldoende voorbeeld kunnen gelden.

Vraag aan het eind om onderscheid tussen wat in de code staat en wat nog een aanname is. Dat voorkomt dat een plausibele samenvatting als bewezen werking wordt behandeld.

Doe je dit onderzoek vaker, dan kun je een projectagent maken in .claude/agents/formulier-onderzoeker.md. Een beperkte definitie is:

De beschikbare tools beperken deze rol tot lezen en zoeken. Geef de actuele taak nog steeds in de opdracht mee. Een roldefinitie weet niet welk formulier vandaag wordt gebouwd of welk besluit de opdrachtgever gisteren heeft genomen.

Controleer na een proefopdracht of het antwoord echt bruikbaar is. Levert de agent vooral algemeen advies over gebruiksvriendelijkheid, scherp dan de vraag en het gewenste resultaat aan. Een grotere rolbeschrijving toevoegen is niet automatisch de juiste oplossing.

Twee agents kunnen onafhankelijk iets lezen. Twee agents die tegelijk hetzelfde formulier aanpassen, maken het samenvoegen lastiger: de een wijzigt de foutstatus terwijl de ander de verzendknop herschrijft. Spreek daarom voor elk te wijzigen bestand één eigenaar af.

Voor ons formulier schrijft de bouwer de component en de API-koppeling. De onderzoeker rapporteert alleen. De nakijker geeft bevindingen terug; hij past tijdens die beoordeling geen bestanden aan. De eigenaar van de hoofdtaak brengt de resultaten bijeen en beslist welke wijzigingen samen horen.

Als je later twee schrijvende agents inzet, geef ze afzonderlijke werkbranches en bestanden. Laat één integratie-eigenaar de gezamenlijke versie controleren. Losse geslaagde onderdelen bewijzen nog niet dat de foutmelding, API-reactie en schermstatus samen kloppen.

Anthropic adviseert in zijn praktijkrichtlijnen om om controleerbaar bewijs te vragen. Bij deze onderzoekstaak betekent dat: open de genoemde voorbeelden en kijk of de conclusie erbij past. Een pad plus uitleg is nuttiger dan 'de bestaande aanpak is prima'.

Laat de bouwer daarna expliciet zeggen welk patroon hij gebruikt en waarom. Heeft een bestaand formulier alleen veldfouten, dan is dat onvoldoende bewijs voor de melding bij een inmiddels volle training. Daar blijft een aparte ontwerpkeuze nodig.

Een agent is ook niet voor iedere correctie nodig. Een verkeerd gespelde knoptekst kun je meestal gewoon in het hoofdgesprek laten verbeteren. De overdracht moet minder verwarring veroorzaken dan hij oplost.

Meer achtergrond staat bij Claude Code subagents en orchestration. In Claude Code voor gevorderden leer je zulke rollen in een samenhangende werkwijze gebruiken.

Bijgewerkt op 27 oktober 2026. De productfeiten zijn gecontroleerd in de volgende officiële bronnen.